இந்தியாவில் ஒவ்வொரு ஆண்டும் ஏப்ரல் 11-ஆம் தேதி தேசிய பாதுகாப்பான தாய்மை தினம் (National Safe Motherhood Day) எனக் கொண்டாடப்படுகிறது. இது முக்கியத்துவம் வாய்ந்த ஒரு விழிப்புணர்வு நாளாகும். தாய்மை என்பது ஒரு பெண்ணின் வாழ்க்கையில் மிகச் சிறந்த பருவமாக இருக்கும்போதும், அது சவால்களாலும் ஆபத்துகளாலும் நிறைந்திருக்கக்கூடிய ஒன்று. இந்த நாளின் நோக்கம், தாய்மையின் போது ஏற்படும் ஆபத்துகளை குறைத்து, பெண்களுக்கு பாதுகாப்பான மற்றும் மரியாதையான பிரசவ அனுபவத்தை உறுதி செய்வதுதான்.

இந்த நாளானது இந்திய அரசின் அனுமதியுடன், White Ribbon Alliance India என்ற அமைப்பினால் முதன்முதலாக 2003 ஆம் ஆண்டு அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. இந்தியாவின் இரண்டாவது பிரதமராக பணியாற்றிய பகவத் கீதா வீரர் கஸ்தூரிபாய் (Kasturba Gandhi) அவர்களின் பிறந்த நாளான ஏப்ரல் 11-ஆம் தேதியே இந்த நாளுக்குத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டது. இந்தியா, உலகின் ஒரே நாடாகத் தன்னைத் தாய்மை பாதுகாப்பு தினத்திற்கு ஒரு தேசிய தினமாக அறிவித்துள்ளது என்பதும் மிக முக்கியமான செய்தி.

ஒரு பெண் கர்ப்பமாக இருக்கும்போது, அவரது உடலிலும் மனதிலும் பல மாற்றங்கள் ஏற்படுகின்றன. போஷாக்கு குறைபாடு, இரத்தக்குறைவு, உயர் இரத்த அழுத்தம், சர்க்கரை நோய், தண்ணீர் பற்றாக்குறை, மருத்துவ வசதிகள் இல்லாமை, குறைந்த வருமானம், பழம்பெரும் நம்பிக்கைகள், மருத்துவ அறிவின்மை போன்ற பல பிரச்சனைகள் தாயின் பாதுகாப்பை ஆபத்தில் ஆழ்த்தக்கூடியவை. இதில் நமக்குத் தோன்றும் முக்கியக் கேள்வி – “ஒரு பெண்ணுக்குத் தாயாக மாறுவது அவரது விருப்பமாக இருக்க வேண்டுமா, அல்லாமல் சமூகத்தின் கட்டாயமாக இருக்க வேண்டுமா?” என்றதாக இருக்கலாம்.

தாயின் உடல் நலத்தை பூரணமாக பரிசோதிக்கும் முறையான முன்கால பராமரிப்பு (Antenatal Care) அவசியம். சரியான நேரத்தில் தடுப்பூசிகள், இரத்த சோதனை, சீரான உடல் பரிசோதனை, போஷாக்கான உணவுகள், மனஅழுத்தக் குறைப்பு ஆகியவை அனைத்தும் முக்கியத்துவம் பெறுகின்றன. இதை உணர்த்தும் நோக்கத்தில், அரசு பலவிதமான திட்டங்களை செயல்படுத்தி வருகிறது. ஜனனி சுரக்‌ஷா யோஜனா, பிரதான் மந்திரி மாத்ருவந்தனா யோஜனா, ஆயுஷ்மான் பாரத் போன்ற திட்டங்கள் பெண்களுக்கு நிதி மற்றும் மருத்துவ உதவிகளை வழங்குகின்றன.

மருத்துவ மையங்களின் அடிப்படை வசதிகள் அனைத்தும் அடையலான நிலையிலேயே இருக்கும் பல கிராமப்புறங்களில், பெண்கள் தாய்மையையும், பிரசவத்தையும் கடுமையான சவால்களுடன் எதிர்கொள்கின்றனர். குறிப்பாக, மருத்துவர்களின் குறைவு, சுகாதார நிலையங்கள் பூரண வசதிகளுடன் இல்லாதிருத்தல், போக்குவரத்து வசதிகள் இல்லாதிருத்தல் போன்றவை தாயின் உயிருக்கு நேரடியான ஆபத்தை ஏற்படுத்துகின்றன. இத்தகைய சூழ்நிலையில், நம் நாட்டில் இன்னும் ஒரு தாயாக இருப்பது ஒரு வீரத்தின் அடையாளமாகவே பார்க்கப்பட வேண்டும்.

தாய்மையின் போது ஏற்படும் ஹார்மோன்கள் மாற்றம், குடும்ப எதிர்பார்ப்பு, தனிமை, பயம் மற்றும் பிற மனஅழுத்தங்கள் பெண்ணின் மனநிலையை பாதிக்கக்கூடியவை. பிரசவத்துக்குப் பிறகு போஸ்ட் பார்டம் டிப்ரஷன் போன்ற உளநலம் தொடர்பான பிரச்சனைகள் பலர் கவனிக்காத ஓரமாகவே இருக்கின்றன. பாதுகாப்பான தாய்மை என்பது உடல் நலமே அல்ல, மனநலமும் கூட ஆகும் என்பதையும் நாம் உணரவேண்டும்.

ஒரு பெண் கல்வி பெற்றிருந்தால், தாய்மையின் போது எதற்கெல்லாம் கவனம் செலுத்த வேண்டும் என்பதைச் சுயமாக அறிந்து செயல்பட முடியும். கல்வியுள்ள பெண் மருத்துவ பராமரிப்பின் அவசியத்தை அறிந்து, குழந்தையின் ஆரோக்கியத்திற்கும் தன்னுடைய நலனுக்குமான முயற்சிகளைச் செய்வதற்குத் தயங்க மாட்டாள். இதனால் பெண்கள் கல்வியை அடையச் செய்யும் முயற்சி தாய்மையின் பாதுகாப்புக்கு நேரடி முதலீடாக அமைகிறது.

ஒரு தாயின் பாதுகாப்பான வாழ்க்கை தனிமையில் உறுதி செய்ய முடியாது. கணவன், மாமியார், அப்பா, அம்மா, குழந்தைகள், உறவினர், நண்பர்கள், ஊராட்சி அமைப்புகள், சமூக நல தொண்டு நிறுவனங்கள் என அனைவரும் ஒருங்கிணைந்த பங்களிப்புடன் இருக்க வேண்டிய கட்டாயம் உள்ளது. ஒரு கர்ப்பிணி பெண்ணை உற்சாகமாகவும், நேர்மறை எண்ணங்களுடன் வாழச் செய்யும் சூழல் அவளுக்கு பாதுகாப்பான தாய்மையை தரும் முதன்மை சூத்திரமாகும்.

இன்றைய டிஜிட்டல் யுகத்தில், ஸ்மார்ட் போன்கள், ஹெல்த் அப்ளிகேஷன்கள், டெலிமெடிசின் சேவைகள், அப்பாயிண்ட்மெண்ட் மூலம் மருத்துவர் சேவை, தானியங்கி ஊட்டச்சத்து கண்காணிப்பு மென்பொருள்கள் போன்றவை தாய்மையின் கட்டுப்பாட்டிற்கு புதிய வாய்ப்புகளைத் திறந்து வைத்துள்ளன. இது குறிப்பாக புறநகர் மற்றும் நகரப்பகுதி பெண்களுக்கு ஒரு புதிய ஆற்றல் அளிக்கிறது.

இந்திய அரசாங்கம் மாதா சுரக்ஷா விதி, மரியாதையான பிரசவ சட்டம், மாற்று பாலினத் தாய்மையின் சட்ட நிலை, சிறுமிகளின் திருமண தடைச் சட்டம், தாய்மை விடுப்பு சட்டம் ஆகியவற்றை கொண்டு, பெண்களின் பாதுகாப்பை சட்ட ரீதியாக உறுதி செய்ய முயல்கிறது. ஆனால் இவற்றின் நடைமுறை அமல்படுத்தல் மட்டுமே ஒவ்வொரு பெணரின் வாழ்க்கையை மாற்ற முடியும்.

தேசிய பாதுகாப்பான தாய்மை தினத்தை முன்னிட்டு பள்ளிகள், கல்லூரிகள், மருத்துவமனைகள், ஊராட்சி நிர்வாகங்கள், சமூக அமைப்புகள் பல்வேறு விழிப்புணர்வு நிகழ்ச்சிகளை நடத்துகின்றன. போட்டிகள், கருத்தரங்குகள், மருத்துவ முகாம்கள், ஊர்வலங்கள், பிளக்ஸ், சமூக ஊடகப்பதிவுகள் மூலம் விழிப்புணர்வை உருவாக்குவது இந்த தினத்தின் முக்கிய செயற்பாடுகளாகும்.

தாயாக இருப்பது இயற்கையின் அரிய பரிசாக இருந்தாலும், அதற்கான பயணப் பாதை எளிதானதல்ல. பாதுகாப்பான தாய்மை என்பது யாருக்குமே உரிமையாக இருக்க வேண்டும், அதற்காக அரசும், சமுதாயமும், குடும்பமும் சேர்ந்து செயல்பட வேண்டும். இந்த தேசிய பாதுகாப்பான தாய்மை தினம், நாம் தாய்மையை ஒற்றை விஷயமாக அல்ல, முழுமையான சமூக நிகழ்வாகக் காண வேண்டிய தினமாக இருக்க வேண்டும். ஒவ்வொரு பெண்ணும் உயிரும் உடலுமாக பாதுகாக்கப்பட்டு, ஆனந்தத்துடன் தாயாக மாறும் சூழல் உருவாவதே இந்நாளின் உண்மையான வெற்றியாகும்.